Hoog Catharijne

Dat hondje met die kleine krulletjes
die hangoren
en korte pootjes
ik snap dat hondje wel

Als ik hem was geweest
en ik werd door mijn baasje
aan mijn kekke lijntje
veel te snel over Hoog Catharijne gesleept
tussen hónderden mensen
gestrand op de lelijkste plek van Nederland
scheldend, zuchtend, stampend,
dan had ik ook overal tegenaan willen plassen.

Ja, ik had het ook gedaan.
En had mijn baasje ook zo getrokken,
dan was ik op mijn rug gaan liggen
met mijn korte pootjes in de lucht
schuivend over de vieze tegelvloer
en had onbeschaamd
langzaam
vol overtuiging
over mezelf heen gepiest.

Met mijn hondenlipjes getuit
had ik daarbij gejankt als een hele roedel wolven.
Als tién roedels wolven.

Eens zien wat hij dan had gedaan.

Ik wou dat ik dat hondje was.
Ik had me slap gelachen.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s